اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی یا شیزوفرنی یا روان گسیختگی اختلال فرایند فکر است.

این اختلال عمدتا ادراک را مختل می کند ولی معمولا مشکلات مزمنی در رفتار و احساس نیز ایجاد  می کند.

در مردان ۴ برابر زنان رخ می دهد.

اوج زمان شروع در مردان ۲۰ – ۲۸ و در زنان ۲۶ – ۳۲ سالگی است.

علامت ها:

علائم مثبت:  علایمی که  اکثر افراد به طور عادی تجربه نمی‌کنند، شامل هذیان، اختلال در فکر و گفتار، و توهمات لمسی، شنوایی،

دیداری، بویایی و چشایی (حالتی را که درآن شما چیزی را که وجود ندارد می بینید، می شنوید، بو می کشید و یا احساس می کنید،

توهم می گویند).  اغلب توهم از نوع شنیدن صدا می باشد.

 عموماً علائم مثبت خوب به دارو پاسخ می‌دهند.

علائم منفی: کمتر به دارو پاسخ می‌دهند. یکنواختی عاطفی یا کمبود عاطفه و احساس، فقر بیان (عجز گویایی)، ناتوانی در تجربه

 خوشی و لذت و فقدان لذت، عدم تمایل به تشکیل روابط یا بی تفاوتی اجتماعی، و فقدان انگیزه یا فقدان اراده می‌شوند.

انواع اسکیزوفرنی:

۳ نوع مهم عبارتند از:

 اسکیزوفرنی پارانویید: هذیان‌ و یا توهمات شنیداری وسیع، از مهمترین علایم این نوع اسکیزوفرنی می‌باشد.

بیمار اسکیزوفرنی پارانوئید به هذیان‌های گزند و آسیب مبتلا است.

به عبارتی همیشه احساس می کند فرد یا افراد و گروهی در پی آسیب رساندن به وی هستند.

اسکیزوفرنی آشفته:

افراد مبتلا به این نوع بدون هیچ محرکی، خنده‌های شدید سر می دهند و شکلک درمی‌آورند.

رفتارهای شاد ولی مضحک و نامانوس و همچنین پرحرفی‌های بی‌معنی از دیگر ویژگی‌ها می‌باشد.

برخی اوقات هم توهمات و هذیان‌های موقتی و نامنظم دیده می شود.

این افراد غالبا نسبت به حمام کردن و تمیز کردن خود بی‌تفاوتند.

اسکیزوفرنی کاتاتونیک:

مهمترین علامت افراد مبتلا به این نوع رفتار حرکتی می باشد که که یا به شدت برانگیخته و یا کاملا بی‌حرکت و خشک است و

گاهی هم بین این دو حالت در نوسان است.

دو نوع دیگر اسکیزوفرنی عبارتند از: نوع باقیمانده و نوع نامتمایز

علل:

معمولا ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی و زیستی باعث بروز اختلال می شود. فامیل درجه ۱ دچار اسکیزوفرنی داشتن احتمال

ابتلا را بالا می برد.

درمان:

نقطه اتکای درمان، داروهایی هستند که فعالیت گیرنده دوپامین (و گاهی اوقات سروتونین) را سرکوب می‌کنند. روان درمانی و

توان  بخشی حرفه‌ای و اجتماعی نیز در درمان مهم هستند. زمانیکه احتمال خطر برای بیمار یا شخص دیگری وجود داشته باشد

ممکن است به بستری اجباری نیاز باشد.

بدود دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید